Μισθός πιλότου στον Καναδά: Τι πραγματικά κερδίζετε σε κάθε στάδιο καριέρας

Ένας μόνο αριθμός για τον μισθό του πιλότου στον Καναδά δεν σας λέει σχεδόν τίποτα χρήσιμο. Καταρρίπτει μια πορεία καριέρας από έναν εκπαιδευτή πτήσεων που βιάζεται να φτάσει σε έναν κυβερνήτη αεροσκάφους ευρείας ατράκτου που κερδίζει περισσότερα από έναν χειρουργό σε έναν άνευ νοήματος μέσο όρο.

Οι περισσότεροι οδηγοί μισθών σταματούν σε αυτόν τον μέσο όρο. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος πιλότος, σε ποιο στάδιο, πετάει ποιο αεροσκάφος, για ποιον εργοδότη.

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει την πλήρη εξέλιξη βήμα προς βήμα. Εδώ θα δείτε πού διατίθενται τα χρήματα, τι τα καθορίζει και πώς να κατανοήσετε οποιονδήποτε μισθό πιλότου στον Καναδά με βάση τα συμφραζόμενα.

Οι μέσοι όροι ισοπεδώνουν τα πάντα. Η διαφορά μεταξύ ενός πρωτοετούς περιφερειακού πρώτου αξιωματικού και ενός 15ετούς Καπετάνιος της Air Canada δεν είναι μικρό κενό. Είναι ένα εντελώς διαφορετικό επάγγελμα.

Γιατί ένας μοναδικός αριθμός μισθού πιλότου παραπλανά

Ο μέσος μισθός πιλότου στον Καναδά είναι ένας αριθμός που δεν λέει σχεδόν τίποτα. Υπολογίζει έναν εκπαιδευτή πτήσεων που κερδίζει κάτω από ένα αξιοπρεπές εισόδημα και έναν κυβερνήτη αεροσκαφών ευρείας ατράκτου που βγάζει ένα τέταρτο του εκατομμυρίου δολάρια με την ίδια θέση εργασίας.

Ένας πρώτος αξιωματικός σε μια περιφερειακή αεροπορική εταιρεία και ένας κυβερνήτης που πετάει σε διεθνείς διαδρομές για την Air Canada φέρουν και οι δύο τη λέξη «πιλότος» στην περιγραφή της θέσης εργασίας τους. Ο ένας μπορεί να βγάζει τα προς το ζην με έναν αρχικό μισθό, ενώ ο άλλος να κερδίζει αρκετά για να αγοράσει ένα σπίτι στο Βανκούβερ. Ο τίτλος είναι ίδιος. Η πραγματικότητα δεν είναι.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο μέσος όρος είναι λάθος. Το πρόβλημα είναι ότι ο μέσος όρος είναι άχρηστος για όποιον προσπαθεί να πάρει μια απόφαση. Ένας υποψήφιος φοιτητής βλέπει ένα μονοπάτι προς μια άνετη ζωή στη μεσαία τάξη. Ένας που αλλάζει καριέρα βλέπει μια βιώσιμη δεύτερη πράξη. Κανένας από τους δύο δεν ξέρει αν κοιτάζει το κατώτερο ή το ανώτερο σκαλοπάτι.

Το πλαίσιο είναι το παν. Ο ίδιος τίτλος εργασίας καλύπτει ένα εύρος αμοιβών που θα θεωρούνταν παράλογο σε σχεδόν οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα. Ο αριθμός έχει νόημα μόνο όταν γνωρίζετε το στάδιο, το αεροσκάφος και τον εργοδότη.

Γι' αυτό αποτυγχάνουν οι τυπικοί οδηγοί μισθών. Σας δίνουν έναν προορισμό χωρίς να σας λένε πόσα βήματα χρειάζονται για να φτάσετε εκεί. Το πραγματικό ερώτημα είναι τι κερδίζει ένας πιλότος σε κάθε στάδιο μιας καριέρας, η οποία μπορεί να διαρκέσει μια δεκαετία ή και περισσότερο. Η κατανόηση της εξέλιξης είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει νόημα ο αριθμός. Αναλύσεις μισθών πιλότων που αγνοούν αυτό το πλαίσιο είναι χειρότερα από ελλιπή. Είναι παραπλανητικά.

Τα τέσσερα στάδια μιας καναδικής πιλοτικής καριέρας

A μισθός πιλότου στον Καναδά δεν είναι ένας μόνο αριθμός. Είναι μια εξέλιξη που περνάει από τέσσερα διακριτά στάδια, το καθένα με το δικό του μισθολογικό εύρος, τις απαιτήσεις του τρόπου ζωής του και το δικό του χρονοδιάγραμμα.

Το πρώτο στάδιο είναι η εκπαίδευση πτήσεων. Οι νέοι πιλότοι συσσωρεύουν ώρες διδασκαλίας, συχνά κερδίζοντας μόλις και μετά βίας αρκετά για να καλύψουν το ενοίκιο και τα ράμεν. Αυτό το στάδιο δεν έχει να κάνει με τα χρήματα, αλλά με την επιβίωση μέχρι οι ώρες να ξεκλειδώσουν την επόμενη πόρτα. Οι περισσότεροι μένουν ένα έως δύο χρόνια πριν προχωρήσουν.

Περιφερειακός Πρώτος Λειτουργός: Το Πλαίσιο Μισθοδοσίας

Εδώ ξεκινά η πραγματική καριέρα. Ένας περιφερειακός πρώτος αξιωματικός έχει έναν αρχικό μισθό που μόλις καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης σε μια μεγάλη πόλη. Ο τρόπος ζωής σημαίνει εφεδρικές βάρδιες, προγραμματισμό της τελευταίας στιγμής και διανυκτέρευση σε ξενοδοχεία πληρώματος. Ο στόχος εδώ δεν είναι η άνεση, αλλά ο χρόνος κατασκευής τουρμπίνας και η αναβάθμιση σε καπετάνιο. Οι περισσότεροι πιλότοι διαρκούν αυτό το στάδιο για δύο έως τέσσερα χρόνια.

Περιφερειακός Λοχαγός ή Υπολοχαγός Πρώτος: Η Μεσαία Βαθμίδα

Η αναβάθμιση σε καπετάνιο σε μια περιφερειακή αεροπορική εταιρεία ή η μετακίνηση σε μια μεγάλη αεροπορική εταιρεία ως πρώτος αξιωματικός αλλάζει σημαντικά την οικονομική εικόνα. Οι μισθοί αυξάνονται, αλλά το ίδιο συμβαίνει και με την ευθύνη. Ένας περιφερειακός καπετάνιος έχει την τελική απόφαση σε κάθε απογείωση και προσγείωση. Σε αυτό το στάδιο, μισθολογική εξέλιξη πιλότου γίνεται ένα πραγματικό εισόδημα σταδιοδρομίας. Οι πιλότοι συνήθως μένουν εδώ για πέντε έως δέκα χρόνια, αποταμιεύοντας την εμπειρία για την επόμενη μετακόμιση.

Αρχηγός Widebody: Η Κορυφή

Αυτός είναι ο προορισμός. Ένας κυβερνήτης αεροσκαφών ευρείας ατράκτου σε μια εθνική αεροπορική εταιρεία πετάει σε διεθνείς διαδρομές με μεγάλα αεροσκάφη. Η αμοιβή αντικατοπτρίζει την αρχαιότητα, την πολυπλοκότητα του αεροσκάφους και τους συμβιβασμούς στον τρόπο ζωής, τα μεγάλα ταξίδια, τις αλλαγές ζώνης ώρας και τις ημέρες μακριά από το σπίτι. Αυτό το στάδιο είναι η ανταμοιβή για μια δεκαετία ή και περισσότερο που αφιερώθηκε σε προηγούμενα σκαλοπάτια. Για να το πετύχουμε απαιτεί υπομονή, όχι τύχη.

Πώς ο τύπος και το πρόγραμμα αεροσκαφών αναδιαμορφώνουν την αμοιβή σας

Το αεροσκάφος που πετάς και το πρόγραμμα εργασίας σου διαμορφώνουν την αμοιβή σου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα. Ο μισθός ενός πιλότου στον Καναδά εξαρτάται από το τι πετάς και πόσο συχνά απογειώνεσαι.

Σκεφτείτε έναν πιλότο περιφερειακού τζετ με ένα τυπικό πρόγραμμα. Η εργασία είναι προβλέψιμη, οι διαδρομές είναι σύντομες και η αμοιβή διαρθρώνεται γύρω από μια σταθερή μηνιαία εγγύηση. Το αεροσκάφος είναι μικρότερο, οι πτήσεις είναι εγχώριες και η αποζημίωση αντικατοπτρίζει αυτό.

Τώρα, σκεφτείτε έναν πιλότο που πετάει ιδιωτικό τζετ με πρόγραμμα 16/12, δεκαέξι ημέρες σε υπηρεσία και δώδεκα ημέρες άδεια. Το αεροσκάφος είναι μεγαλύτερο, οι προορισμοί είναι πιο ποικίλοι και η δομή των αμοιβών περιλαμβάνει ημερήσια αποδοχές, μπόνους διατήρησης μισθού και υπερωρίες. Ένα πρόγραμμα σαν αυτό αλλάζει σημαντικά τα κέρδη ενός αρχηγού. Η σελίδα σταδιοδρομίας του AirSprint δείχνει τους μισθούς των καπετάνιων που αντικατοπτρίζουν άμεσα αυτή τη διαφορά.

Ο τύπος του αεροσκάφους καθορίζει τη βάση. Το πρόγραμμα καθορίζει τι πραγματικά θα πάρετε μαζί σας. Ένας κυβερνήτης αεροσκάφους στενής ατράκτου που πετάει σε εγχώριες διαδρομές με τυπική εναλλαγή θα κερδίζει λιγότερα από έναν κυβερνήτη ιδιωτικού τζετ με συμπιεσμένο πρόγραμμα, ακόμη και αν και οι δύο έχουν τον ίδιο βαθμό.

Το σωστό πρόγραμμα για έναν πιλότο είναι λάθος πρόγραμμα για έναν άλλο. Μια εναλλαγή 16/12 προσφέρει υψηλότερη συνολική αποζημίωση, αλλά απαιτεί μεγαλύτερα διαστήματα μακριά από την έδρα του. Ένα τυπικό πρόγραμμα προσφέρει προβλεψιμότητα, αλλά περιορίζει τις δυνατότητες κέρδους. Η επιλογή εξαρτάται από το τι εκτιμά περισσότερο ένας πιλότος, τον χρόνο ή τα χρήματα.

Η διαφορά είναι ορατή στους αριθμούς. Ένας κυβερνήτης ιδιωτικού τζετ με εναλλαγή 16/12 στην AirSprint μπορεί να κερδίσει έναν βασικό μισθό που υπερβαίνει αυτόν που λαμβάνουν πολλοί περιφερειακοί κυβερνήτες, ακόμη και πριν από τις υπερωρίες και τα μπόνους. Ο τύπος του αεροσκάφους καθορίζει το κατώτατο όριο. Το πρόγραμμα χτίζει το ανώτατο όριο.

Τι κάνουν λάθος οι περισσότεροι οδηγοί μισθών σχετικά με την Pilot Pay

Η τυπική προσέγγιση για την αναφορά ενός μισθός πιλότου στον Καναδά καταρρίπτει μια εικοσαετή καριέρα σε έναν μόνο αριθμό. Αυτός ο αριθμός είναι τεχνικά σωστός αλλά πρακτικά άχρηστος. Δεν λέει στον αναγνώστη τίποτα για το πού θα βρίσκεται σε πέντε χρόνια ή ποιες επιλογές πρέπει να κάνει για να φτάσει εκεί.

Αυτό το λάθος επιμένει επειδή οι μέσοι όροι είναι εύκολο να παραχθούν και να αφομοιωθούν. Ένας οδηγός που παραθέτει ένα μόνο νούμερο για τον «πιλότο» δεν απαιτεί έρευνα για συμβόλαια αεροπορικών εταιρειών, τύπους αεροσκαφών ή κλίμακες αρχαιότητας. Ο αναγνώστης λαμβάνει έναν αριθμό που μπορεί να συγκρίνει με άλλα επαγγέλματα. Το πρόβλημα είναι ότι η σύγκριση είναι άνευ νοήματος.

Πριν: Ένας υποψήφιος πιλότος αναζητά στοιχεία για μισθούς και βρίσκει τον μέσο όρο των 92,881 δολαρίων. Υποθέτει ότι αυτό είναι το εισόδημα που θα κερδίσει μέσα σε λίγα χρόνια από την έναρξή του. Προβλέπει τον προϋπολογισμό του για αυτό το εισόδημα, αναλαμβάνει χρέη για την εκπαίδευση πτήσης και στη συνέχεια ανακαλύπτει ότι η πρώτη του δουλειά ως εκπαιδευτής πτήσεων πληρώνει λιγότερο από το μισό αυτού του ποσού. Το χάσμα μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας δημιουργεί οικονομική πίεση πριν καν ξεκινήσει σωστά η καριέρα.

Μετά: Το ίδιο πιλοτικό πρόγραμμα βρίσκει έναν οδηγό που χαρτογραφεί την πλήρη εξέλιξη. Βλέπουν ότι τα πρώτα χρόνια απαιτούν έναν περιορισμένο προϋπολογισμό και ότι τα πραγματικά κέρδη προκύπτουν μετά από μια δεκαετία σκόπιμων επαγγελματικών μετακινήσεων. Σχεδιάζουν για τα χαμηλά χρόνια, επενδύουν σε ειδικότητες τύπου που ξεκλειδώνουν υψηλότερες μισθολογικές ζώνες και κατανοούν ότι ο μέσος όρος δεν έχει σημασία για το τρέχον στάδιο. Ο μισθός ενός πιλότου στον Καναδά δεν αποτελεί προορισμό. Είναι μια εξέλιξη που ενισχύεται με την πάροδο του χρόνου.

Αυτή η αντίθεση αποκαλύπτει μια βαθύτερη αλήθεια για τον κλάδο. Η μισθολογική κλίμακα υπάρχει επειδή τα εμπόδια εισόδου είναι χαμηλά, αλλά τα εμπόδια για την εξέλιξη είναι υψηλά. Κάθε βαθμίδα απαιτεί ένα συγκεκριμένο προσόν, έναν συγκεκριμένο αριθμό ωρών και ένα συγκεκριμένο είδος πτητικής εμπειρίας. Ο μέσος όρος κρύβει όλα αυτά. Αγνοήστε οποιονδήποτε οδηγό σας δίνει έναν μόνο αριθμό. Βρείτε αυτόν που σας δείχνει την μισθολογική κλίμακα.

Air Canada εναντίον περιφερειακών αερογραμμών: Εξήγηση του χάσματος αμοιβών

Το χάσμα μεταξύ του μισθού ενός πιλότου στον Καναδά σε έναν περιφερειακό αερομεταφορέα και του μισθού της Air Canada δεν είναι μικρό. Είναι ένα χάσμα που καθορίζει ολόκληρες στρατηγικές σταδιοδρομίας.

Η σύγκριση αυτών των δύο διαδρομών αποκαλύπτει γιατί ο ίδιος τίτλος εργασίας μπορεί να σημαίνει εντελώς διαφορετικές οικονομικές πραγματικότητες. A πρώτος αξιωματικός περιφερειακής αεροπορικής εταιρείας και ένας κυβερνήτης αεροσκάφους widebody της Air Canada μοιράζονται ένα επάγγελμα, όχι έναν μισθό.

Τρεις δυνάμεις οδηγούν σε αυτό το χάσμα. Το μέγεθος του αεροσκάφους καθορίζει τα πιθανά έσοδα, οι διεθνείς διαδρομές ευρείας ατράκτου παράγουν πολύ περισσότερα από τις περιφερειακές στροβιλοκινητήρες. Οι συνδικαλιστικές συμβάσεις στην Air Canada εξασφαλίζουν υψηλότερες κλίμακες μισθών μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων. Και οι διεθνείς πτήσεις προσφέρουν ασφάλιστρα, υπερωρίες και ημερήσια επιδόματα που οι περιφερειακές διαδρομές δεν μπορούν να αντισταθμίσουν.

Η σύσταση είναι σαφής για όποιον κυνηγά την κορυφή της μισθολογικής κλίμακας. Περάστε τα πρώτα χρόνια σε μια περιφερειακή εταιρεία για να χτίσετε χρόνο και να αποκτήσετε εμπειρία στην διοίκηση ανεμογεννητριών. Στη συνέχεια, μετακινηθείτε σε μια μεγάλη εταιρεία αερομεταφορών μόλις το επιτρέψουν οι ώρες. Η περιφερειακή διαδρομή είναι ένα εφαλτήριο, όχι ένας προορισμός.

Η επιλογή μεταξύ αυτών των δύο μονοπατιών δεν έχει να κάνει με την ικανότητα. Έχει να κάνει με την υπομονή και τον συγχρονισμό. Οι πιλότοι που μετακινούνται νωρίς στην Air Canada ανταλλάσσουν την περιφερειακή τους αρχαιότητα με μια καμπύλη κερδών σταδιοδρομίας που αποκλίνει δραματικά μετά το πέμπτο έτος.

Αυτή η απόκλιση είναι ο σημαντικότερος αριθμός στη συζήτηση για τους μισθούς των πιλότων στον Καναδά. Ένας περιφερειακός καπετάνιος στο 15ο έτος κερδίζει όσα κερδίζει ένας καπετάνιος της Air Canada στο τρίτο έτος. Το κενό αυξάνεται.

Βγάζουν ποτέ οι Καναδοί πιλότοι 500,000 δολάρια;

Η σύντομη απάντηση είναι ναι, αλλά μόνο υπό προϋποθέσεις που οι περισσότεροι πιλότοι δεν φτάνουν ποτέ. Ένα πακέτο αμοιβής 500,000 δολαρίων στον Καναδά απαιτεί μια θέση καπετάνιου widebody στην Air Canada, σε συνδυασμό με σημαντικές υπερωρίες, διεθνείς ημερήσιες αποδοχές και μπόνους διατήρησης που εκτοξεύουν τη συνολική αποζημίωση πολύ πέρα ​​από τον βασικό μισθό. Μόνο ο βασικός μισθός φτάνει περίπου τα 397,000 δολάρια μετά από 11 έως 15 χρόνια υπηρεσίας.

Η επίτευξη αυτού του ορίου απαιτεί μια συγκεκριμένη επαγγελματική πορεία. Ένας πιλότος πρέπει πρώτα να επιβιώσει από χρόνια περιφερειακών πτήσεων με εισαγωγικές αποδοχές, στη συνέχεια να εξασφαλίσει μια θέση σε αεροσκάφη ευρείας ατράκτου σε έναν μεγάλο αερομεταφορέα και στη συνέχεια να συγκεντρώσει αρκετή αρχαιότητα για να διατηρήσει τις πιο επικερδείς διαδρομές και χρονοδιαγράμματα.

Ακόμα και τότε, το να φτάσει κανείς τα 500,000 δολάρια συνήθως απαιτεί επιπλέον πτήσεις, αποδοχή λιγότερο προβλέψιμων αδειών και ημερήσια επιδόματα που αθροίζονται σε σχέση με τις διεθνείς ενδιάμεσες στάσεις μεγάλων αποστάσεων. Αυτός δεν είναι ένας ρεαλιστικός στόχος για τους περισσότερους πιλότους, είναι το εξωτερικό όριο αυτού που επιτρέπει το σύστημα.

Η αντίθεση με άλλες χώρες καθιστά σαφές το καναδικό όριο. Οι πιλότοι σε μεγάλες αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες ή σε αερομεταφορείς της Μέσης Ανατολής όπως η Emirates μπορούν να ξεπεράσουν τα 500,000 δολάρια περισσότερα τακτικά, λόγω διαφορετικών φορολογικών δομών, υψηλότερων βασικών μισθολογικών κλιμάκων και πιο επιθετικών συστημάτων μπόνους. Μια γρήγορη σάρωση σε φόρουμ πιλότων που συζητούν ένα Μισθός πιλότου της Emirates αποκαλύπτει ένα μοντέλο αποζημίωσης που οι καναδικοί αερομεταφορείς απλά δεν ταιριάζουν.

Για έναν πιλότο που ξεκινάει σήμερα, το ερώτημα δεν είναι αν είναι εφικτό να κερδίσει 500,000 δολάρια. Το ερώτημα είναι αν τα χρόνια χαμηλότερων αποδοχών, θυσιών στο πρόγραμμα και ρίσκου στην καριέρα που απαιτούνται για να επιτευχθεί αυτό το επίπεδο αξίζουν την τελική ανταμοιβή. Οι περισσότεροι πιλότοι που το στοχεύουν δεν το φτάνουν ποτέ. Αυτοί που το πετυχαίνουν τείνουν να είναι αυτοί που το σχεδίασαν από την πρώτη μέρα, όχι αυτοί που ήλπιζαν ότι θα συνέβαινε.

Είναι τα 25 πολύ αργά για να ξεκινήσεις και να κερδίσεις μισθό ως πιλότος;

Το ερώτημα αν τα 25 είναι πολύ αργά δεν λαμβάνει υπόψη τον πραγματικό περιορισμό. Η ηλικία δεν είναι ο περιοριστικός παράγοντας. Το πραγματικό εμπόδιο είναι ο χρόνος που απαιτείται για να συσσωρευτούν οι ώρες πτήσης και να περάσουν από τα τέσσερα στάδια της σταδιοδρομίας.

Πολλοί πιλότοι ξεκινούν από άλλα επαγγέλματα εντελώς. Ένα άτομο που ξεκινά στα 25 μπορεί ρεαλιστικά να φτάσει σε θέση πρώτου αξιωματικού μέχρι τα τέλη της δεκαετίας των είκοσι. Από εκεί και πέρα, η εξέλιξη σε κυβερνήτη ευρείας ατράκτου συνήθως διαρκεί άλλα δέκα έως δεκαπέντε χρόνια. Αυτό το χρονοδιάγραμμα καθιστά εφικτή την κατάκτηση μιας θέσης κυβερνήτη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας των τριάντα ή στις αρχές της δεκαετίας των σαράντα.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία από την ηλικία είναι η δέσμευση απαιτήσεις εκπαίδευσης πιλότων και τον οικονομικό διάδρομο για να επιβιώσουν τα πρώτα χρόνια. Τα πρώτα χρόνια μετά την πιστοποίηση συχνά σημαίνουν χαμηλές αποδοχές και ακανόνιστα ωράρια. Ένας πιλότος που ξεκινά στα 25 με αποταμιεύσεις από προηγούμενη καριέρα έχει στην πραγματικότητα ένα πλεονέκτημα σε σχέση με κάποιον που ξεκίνησε στα 18 χωρίς οικονομικό απόθεμα.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τα 25 είναι πολύ μεγάλα. Είναι αν το άτομο έχει την υπομονή να κερδίζει χαμηλούς μισθούς, ενώ παράλληλα αυξάνει τις ώρες που ξεκλειδώνουν υψηλότερες μισθολογικές κλίμακες. Ένας 25χρονος με ένα σαφές πενταετές σχέδιο βρίσκεται σε καλύτερη θέση από έναν 20χρονο χωρίς σχέδιο. Για μια λεπτομερή ανάλυση του πώς οι μισθολογικές κλίμακες εξαρτώνται από την εμπειρία και τον τύπο αεροσκάφους στις καναδικές αεροπορικές εταιρείες, ελέγξτε αυτόν τον οδηγό καριέρας πιλότου.

Ο πιλότος που ξεκινάει στα 25 συχνά φέρνει μαζί του μια εργασιακή ηθική που έχει διαμορφωθεί από μια προηγούμενη καριέρα. Αυτά τα χρόνια αντιμετώπισης δύσκολων πελατών ή διαχείρισης προϋπολογισμών μεταφράζονται άμεσα στην πειθαρχία που απαιτείται για την επιβίωση στην περιφερειακή αεροπορική βιομηχανία.

Ένας 25χρονος που έχει εργαστεί τρία χρόνια ως μηχανικός ή οδηγός φορτηγού ξέρει ήδη πώς να εμφανίζεται στην ώρα του και να διαχειρίζεται τη μονοτονία. Αυτή η εμπειρία αξίζει περισσότερο από δύο επιπλέον χρόνια προϋπηρεσίας.

Το επόμενο βήμα σας: Χαρτογραφήστε τη δική σας τροχιά αμοιβών

Η κατανόηση του μισθού του πιλότου στον Καναδά σημαίνει ότι τον βλέπεις ως μια κλίμακα, όχι ως έναν μόνο αριθμό. Το νούμερο που έχει σημασία είναι αυτό που συνδέεται με το τρέχον σκαλί σας και αυτό που βρίσκεται πάνω από αυτό.

Η γνώση της εξέλιξης αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείτε κάθε προσφορά εργασίας και κάθε επαγγελματική κίνηση. Μια θέση περιφερειακού πρώτου αξιωματικού στα σαράντα χιλιάδες δολάρια δεν είναι μισθός, είναι ένα εισιτήριο για το επόμενο στάδιο.

Βρείτε τις τρέχουσες μισθολογικές κλίμακες για την αεροπορική εταιρεία για την οποία θέλετε να πετάξετε. Δείτε τις συμβάσεις των σωματείων. Χαρτογραφήστε τα σκαλοπάτια μεταξύ του πού βρίσκεστε και του πού σκοπεύετε να βρίσκεστε. Στη συνέχεια, αποφασίστε αν η διαδρομή αξίζει τον χρόνο που θα χρειαστείτε.