Zgodny z przepisami program nauczania pilota komercyjnego uwzględnia każdą lekcję naziemną i w locie w „obszarze operacji” FAA i spełnia minimalne wymagania Part 61 (250 godzin lotu) lub Part 141 (190 godzin) w ramach zatwierdzonego kursu. Każdy kandydat musi posiadać licencję pilota turystycznego, mieć ukończone 18 lat, wykazać się znajomością języka angielskiego, zdać egzamin z wiedzy zawodowej i odbyć lot kontrolny oraz posiadać co najmniej zaświadczenie lekarskie drugiej klasy, aby móc korzystać z uprawnień zawodowych. Poniżej przedstawiono podział tego szkieletu regulacyjnego na sekwencję lekcji, którą można zaplanować.
TL; DR:
- Program szkolenia pilota komercyjnego musi obejmować szczegółowe zagadnienia, takie jak aerodynamika, pogoda, przepisy, nawigacja, czynnik ludzki i procedury awaryjne, a także zawierać jasne cele lekcji związane z obszarami działalności FAA.
- FAA wymaga od studentów części 61 co najmniej 250 godzin, z uwzględnieniem szczegółowych wymogów cząstkowych, takich jak 100 godzin jako pilot dowódca, 50 godzin lotów międzystanowych i 20 godzin szkolenia na samolotach według wskazań przyrządów i skomplikowanych statkach powietrznych, podczas gdy programy części 141 wymagają jedynie 190 godzin z ustalonym programem nauczania.
- Właściwa kolejność zajęć ma kluczowe znaczenie. Podczas normalnych operacji buduje się podstawowe umiejętności przed lotami w sytuacjach awaryjnych i nocnymi. Zazwyczaj zaczyna się to od powtórzenia manewrów, a następnie przechodzi się do szkoleń w zakresie lotów przełajowych, nocnych i awaryjnych.
- Część 61 jest bardziej elastyczna pod względem planowania, ale Część 141 oferuje ustrukturyzowaną, szybszą ścieżkę, odpowiednią dla studentów z ustalonymi terminami lub harmonogramami linii lotniczych; wybór ten ma większy wpływ na tempo szkolenia niż nabyte umiejętności.
- Konsekwentne przyporządkowanie każdej lekcji do obszaru działania FAA i przeprowadzanie częstych kontroli etapów lotu pomaga zapobiegać lukom, unikać wydłużania godzin i gwarantuje, że piloci są dobrze przygotowani do egzaminu.
Spis treści
- Wymagania dotyczące programu nauczania dla pilotów komercyjnych ustalone przez FAA
- Jak powinna wyglądać kolejność lekcji lotniczych i naziemnych
- Część 61 kontra część 141: Która ścieżka szkoleniowa jest dla Ciebie odpowiednia?
- Przykładowy program szkolenia pilota komercyjnego, który możesz śledzić lekcja po lekcji
- Przygotowanie do testu wiedzy i jazdy kontrolnej
- Jak akademia lotnicza przekształca ten program nauczania w działający program
- Gdzie większość komercyjnych programów nauczania po cichu zawodzi studentów
- Gotowy, aby przekształcić ten program nauczania w rozkład lotów
- Gdzie samodzielnie sprawdzić te wymagania
- Źródła
Wymagania dotyczące programu nauczania dla pilotów komercyjnych ustalone przez FAA
Liczba 250 godzin w ramach Części 61 nie jest pojedynczą kategorią. To zagnieżdżony zestaw podminimów, które poważny program nauczania musi śledzić indywidualnie, a nie tylko sumować na końcu. 14 CFR § 61.129 Wymaga 100 godzin lotu jako pilot dowódca, w tym 50 godzin w samolotach, plus 50 godzin lotów nawigacyjnych, z czego 10 godzin również w samolotach. Dodatkowo wymagane jest 20 godzin specjalistycznego szkolenia lotniczego obejmującego obsługę przyrządów i skomplikowanych lub zaawansowanych technicznie samolotów, plus 10 godzin lotu samodzielnego lub zarejestrowanego jako pilot dowódca z instruktorem na pokładzie. Szczegółowy podział wymusza również długi odcinek trasy przelotowej i określone minima dotyczące lotów nocnych, których wielu kursantów nie docenia, dopóki nie zobaczą luki w dzienniku pokładowym na dwa tygodnie przed egzaminem.
Szkoły objęte Częścią 141 zamieniają część tej liczby godzin na strukturę. Kandydaci, którzy szkolą się w ramach kursu zatwierdzonego przez FAA, mogą uzyskać kwalifikacje po przepracowaniu 190 godzin zamiast 250, ale kompromisem jest sztywny program nauczania. Załącznik D do Części 141 określa tematy naziemne, bloki szkolenia lotniczego, kontrole etapów szkolenia oraz testy końcowe, które szkoła musi przeprowadzić z każdym kursantem w odpowiedniej kolejności.
Niezależnie od wybranej ścieżki, program nauczania musi obejmować następujące obszary naziemne i lotnicze:
- Aerodynamika, systemy lotnicze oraz osiągi i ograniczenia
- Teoria pogody, usługi pogodowe i planowanie lotów
- Przepisy regulujące działalność handlową
- Krajowy system przestrzeni powietrznej i nawigacja
- Czynniki ludzkie, podejmowanie decyzji w lotnictwie i CRM
- Starty, lądowania i odejścia na drugi krąg w konfiguracjach normalnych i złożonych
- Manewry wydajnościowe, manewry odniesienia naziemnego i powolny lot/przeciągnięcia
- Procedury awaryjne, w tym symulowane awarie silnika i nieprawidłowe działanie systemów
- Planowanie i realizacja w terenie, w tym wymagane długie odcinki
- Operacje nocne i loty referencyjne według wskazań przyrządów
Porada Pro: Utwórz prosty arkusz kalkulacyjny, który będzie zawierał odniesienia do każdej lekcji z odpowiadającym jej obszarem działania z Załącznika D. Gdy kontrola etapu wykryje słaby punkt, od razu będziesz wiedział, którą lekcję powtórzyć, zamiast zgadywać.
Jak powinna wyglądać kolejność lekcji lotniczych i naziemnych
Każda lekcja lotnicza powinna mieć jasno określony cel związany z konkretnym obszarem operacji, a nie mglistą notatkę o „manewrach praktycznych”. Lekcja dotycząca ostrych zakrętów, kandeli i leniwych ósemek spełnia wymagania dotyczące manewrów osiągowych; lekcja oparta na symulowanych scenariuszach awarii silnika i systemów spełnia wymagania dotyczące procedur awaryjnych. Lekcje naziemne wymagają tej samej dyscypliny, obejmującej ciężar i równowagę, interpretację pogody, planowanie lotów nawigacyjnych, przepisy dotyczące przestrzeni powietrznej oraz czynnik ludzki, który FAA uwzględnia w procesie podejmowania decyzji lotniczych.
Przykładowa sekwencja działań wygląda następująco:
- Przegląd manewrów komercyjnych i kompleksowego przejścia/TAA, bazujący na nawykach pilotów prywatnych przed dodaniem nowych wymagań dotyczących wydajności.
- Naziemne badanie systemów samolotu i wykresów wydajności, połączone z pierwszymi godzinami szkolenia w zakresie obsługi przyrządów.
- Lekcje planowania biegów przełajowych, przechodzenie od krótkich odcinków z dwoma odcinkami do wymagań biegów samotnych i długich.
- Operacje nocne, gdy student ma wystarczająco dużo czasu, aby bezpiecznie poradzić sobie ze zredukowanymi sygnałami wizualnymi.
- Ćwiczenia procedur awaryjnych i kontrole etapów szkolenia, skoncentrowane w ostatniej tercji szkolenia.
Większość szkół przeznacza od 1.0 do 1.5 godziny lotu na każdą lekcję i od 1 do 2 godzin zajęć naziemnych na każdy blok tematyczny. Kolejność zadań awaryjnych i nocnych nie jest arbitralna. Uczniowie muszą posiadać wystarczającą podstawową biegłość w normalnych operacjach, zanim dodadzą do równania stres lub ograniczoną widoczność, a to właśnie ten rodzaj umiejętności, który dobrze prowadzona akademia buduje w swoich kontrolach scenicznych.
Część 61 kontra część 141: Która ścieżka szkoleniowa jest dla Ciebie odpowiednia?
Kluczowy kompromis sprowadza się do wyboru godzin w porównaniu ze strukturą. Część 61 oferuje elastyczność: można szkolić się w zależności od pracy, zmieniać instruktorów i dostosowywać tempo do potrzeb, ale kosztuje to 60 dodatkowych godzin w porównaniu z zatwierdzonym kursem w ramach Części 141. Ustrukturyzowane podejście w ramach Części 141 jest odpowiednie dla studentów, którzy chcą przewidywalnego harmonogramu i szybszej drogi do osiągnięcia minimalnych czasów lotu wymaganych przez linie lotnicze, ponieważ program nauczania, kontrole etapów szkolenia i nadzór FAA są wpisane w sam proces zatwierdzania kursu.
Programy przyspieszone zazwyczaj preferują strukturę części 141 właśnie dlatego, że skraca ona kalendarz zajęć bez ograniczania wymaganego materiału. Studenci studiów niestacjonarnych, modułowych często radzą sobie lepiej w ramach części 61, gdzie opuszczony tydzień nie zakłóca stałego bloku lekcji.
Zanim podejmiesz decyzję, zadaj sobie następujące pytania:
- Czy musisz ukończyć szkolenie w ciągu określonej liczby miesięcy, czy możesz dostosować swój harmonogram?
- Czy Twój budżet lepiej sprawdzi się przy mniejszej liczbie godzin (część 141) czy przy swobodzie planowania (część 61)?
- Czy zależy Ci na konkretnym harmonogramie rekrutacji w liniach lotniczych, który premiuje szybszy i bardziej ustrukturyzowany rozwój?
- Czy szkoła, którą bierzesz pod uwagę, posiada zatwierdzenie zgodnie z Częścią 141, czy też domyślnie będziesz kształcić się zgodnie z Częścią 61?
Żadna ze ścieżek nie zmienia wiedzy ani umiejętności, których potrzebujesz. Zmienia natomiast sposób, w jaki sztywno zarządzasz swoim kalendarzem i liczbą godzin, a to rozróżnienie kształtuje wszystko w dalszej części Twojego życia. przyspieszony program pilotażowy komercyjny planowanie.
Przykładowy program szkolenia pilota komercyjnego, który możesz śledzić lekcja po lekcji
Ta sekwencja zakłada, że student rozpoczyna szkolenie komercyjne mając już licencję pilota prywatnego i uprawnienie do lotów według wskazań przyrządów, które może dostosować do wybranej ścieżki regulacyjnej.
- Szkoła podstawowa systemów i wydajności (2 godziny na ziemi): powiązania z obszarami wiedzy dotyczącymi osiągów i ograniczeń statku powietrznego.
- Loty przejściowe złożone/TAA (1.5 godziny lotu, trzy sesje): spełnia wymóg 20-godzinnego szkolenia specjalistycznego zgodnie z § 61.129.
- Blokada manewrów handlowych (1.2 godziny lotu, cztery sesje): obejmuje żyrandole, leniwe ósemki, strome spirale i ósemki na pylonach.
- Planowanie podróży międzystanowych i podwójne odcinki podróży międzystanowych (godziny na ziemi plus 3-4 godziny lotu): wliczają się do całkowitego czasu lotu międzystanowego wynoszącego 50 godzin.
- Czas podróży solo/pic przez kraj (łącznie 10 godzin): spełnia wymagania dotyczące pilota solo lub pilota dowódcy z instruktorem.
- Długi lot międzystanowy:pojedynczy lot spełniający wymagania dotyczące odległości i lądowania określone w §61.129, planowany w połowie lub na końcu kursu, gdy student na tyle dobrze zna samolot, że może nim latać pewnie.
- Blok operacji nocnych (3 do 5 godzin): obejmuje wymagane nocne starty, lądowania i nawigację.
- Procedury awaryjne i kontrola etapu:symulowane awarie systemów, wzorce awarii silnika i odzyskiwanie nietypowego położenia.
- Blok szkoleniowy przed egzaminem (minimum 3 godziny w ciągu dwóch poprzednich miesięcy kalendarzowych, zgodnie z § 61.129): próbny egzamin obejmujący pełną listę zadań ACS.
Studenci dodający punkty za zajęcia wielosensoryczne powinni wstawić specjalny blok przejściowy po kroku 2, a punkty TAA zaliczane na poczet wymaganych 20 godzin powinny być dokumentowane lekcja po lekcji, a nie zakładane na końcu.
Przygotowanie do testu wiedzy i jazdy kontrolnej
Test wiedzy komercyjnej FAA, czasami nazywany CAX, wymaga uzyskania pozytywnego wyniku przed zaplanowaniem egzaminu praktycznego, a wynik jest ważny przez 24 miesiące kalendarzowe. Większość kursantów przystępuje do niego po zakończeniu zajęć teoretycznych z zakresu systemów, pogody, przepisów i planowania osiągów, a następnie przechodzi bezpośrednio do przygotowania do egzaminu praktycznego, gdy materiał jest już świeży.
Przed dniem testu upewnij się, że posiadasz:
- Aktualne zaświadczenie instruktorskie dotyczące zarówno testu wiedzy, jak i egzaminu praktycznego
- Co najmniej 3 godziny szkolenia lotniczego w ciągu dwóch miesięcy kalendarzowych poprzedzających egzamin, zgodnie z § 61.129
- Ukończona kontrola etapowa lub próbny przejazd kontrolny obejmujący pełną listę zadań ACS
- Wszystkie wymagane wpisy w dzienniku pokładowym, zaświadczenie lekarskie i dokument tożsamości ze zdjęciem gotowe dla egzaminatora
Porada Pro: Potraktuj swój próbny egzamin praktyczny jak prawdziwy, łącznie z egzaminem ustnym. Egzaminatorzy częściej oblewają część ustną niż samą część lotniczą, zazwyczaj dlatego, że studenci zapamiętują liczby, ale nie potrafią wytłumaczyć, co za nimi stoi.
Jak akademia lotnicza przekształca ten program nauczania w działający program
Minimalne wymagania regulacyjne to podstawa. To, co wyróżnia dobrze prowadzony program, to to, jak ściśle śledzi on każdego studenta w odniesieniu do tej podstawy w czasie rzeczywistym. Kontrole etapów, przeprowadzane w oparciu o punkty odniesienia z Załącznika D w trakcie całego szkolenia, zamiast czekać na pojedynczą ocenę końcową, pozwalają wykryć luki w obszarach takich jak bieżąca aktualizacja czy długotrwałe planowanie międzykrajowe, gdy jest jeszcze czas na ich usunięcie.
Holding Autorytet samokontroli umożliwia akademii przeprowadzanie egzaminów FAA na miejscu, zamiast czekać na dostępność zewnętrznych egzaminatorów, co stanowi wąskie gardło, które w wielu innych miejscach uniemożliwia studentom naukę przez wiele tygodni.
Szkolenie jest tak skonstruowane, że studenci mogą przejść od licencji pilota turystycznego do ATP w ciągu około 111 godzin szkolenia w locie, a wewnętrzne kontrole w miejscu pracy eliminują jedno z największych opóźnień w planowaniu certyfikacji komercyjnej.
Gdzie większość komercyjnych programów nauczania po cichu zawodzi studentów
Przepisowe minima skupiają całą uwagę, ale prawdziwym punktem zapalnym w większości szkoleń komercyjnych jest kolejność, a nie godziny. Szkoły zbyt wcześnie układają procedury awaryjne i operacje nocne, zanim kursanci nabiorą podstawowej pewności siebie w posługiwaniu się drążkiem i sterem kierunku, by poradzić sobie z dodatkowym stresem, a potem zastanawiają się, dlaczego kontrole na etapie pilotażu ujawniają słabą wydajność. Program nauczania, który dokładnie odpowiada Załącznikowi D na papierze, nadal może prowadzić do niedostatecznego przygotowania pilotów, jeśli kolejność lekcji ignoruje rzeczywisty sposób rozwoju umiejętności.
Drugą cichą porażką jest traktowanie elastyczności Części 61 jako pozwolenia na dryfowanie. Elastyczność bez pisemnego celu lekcji po lekcji prowadzi do chaosu w planowaniu, a chaos to właśnie on rozciąga 250-godzinny program do 400 godzin. Jeśli istnieje jedna zmiana warta wprowadzenia w podejściu większości studentów, to jest nią spisanie pełnej sekwencji lekcji przed pierwszą lekcją, a nie około dwudziestej, kiedy zaczynają pojawiać się luki.
Tak naprawdę sprawdza się przyporządkowanie każdej godziny do określonego obszaru operacyjnego od pierwszego dnia, niezależnie od tego, czy jesteś na Części 61 czy Części 141. To właśnie dyscyplina, a nie sama liczba godzin, decyduje o tym, czy dzień egzaminu praktycznego wydaje się rutyną, czy raczej hazardem.
— Rainer
Gotowy, aby przekształcić ten program nauczania w rozkład lotów
Czytanie sylabusa to jedno. Latanie w ramach ustalonego harmonogramu z wewnętrznymi egzaminami, eliminując typowe opóźnienia w harmonogramie, to drugie. Flightschoolusa prowadzi swoje przyspieszona ścieżka pilotażu komercyjnego korzystając z tej dokładnej struktury opracowanej przez FAA, studenci od pilota prywatnego do ATP potrzebują zaledwie 111 godzin szkolenia lotniczego, a wskaźnik zdawalności egzaminu praktycznego za pierwszym razem wynosi ponad 90%.
Studenci, którzy chcą płacić czesne w stałych miesięcznych ratach zamiast płacić je w ratach, mogą skorzystać z planów finansowania, szczegółowo opisanych na stronie strona finansowania szkoleń lotniczychJeśli chcesz, aby pełny program szkolenia, lekcja po lekcji, został dostosowany do Twojego harmonogramu, poproś o konsultację i otrzymaj harmonogram szkolenia opracowany wokół docelowej daty egzaminu.
Gdzie samodzielnie sprawdzić te wymagania
Sprawdź każdy program nauczania pod kątem minimalnej liczby godzin w § 61.129, Załącznika D do Części 141 w celu sprawdzenia zatwierdzonej struktury kursu oraz Wskazówki dotyczące certyfikatu FAA w celu uzyskania kwalifikacji. Gleim i ASA publikują do pobrania odniesienia do programu nauczania warto porównać z planami lekcji w swojej szkole i materiałami dotyczącymi konserwacji samolotów, takimi jak ten przegląd systemów lotniczych może pogłębić twoją wiedzę teoretyczną na temat systemów, którymi będziesz latał.
Źródła
- 14 CFR § 61.129 – Doświadczenie lotnicze. | LII / Legal Information Institute
- Govinfo
- Jak uzyskać certyfikat pilota komercyjnego? | FAA