Σημασία IFR και VFR: Πώς οι πιλότοι επιλέγουν μεταξύ κανόνων πτήσης με οπτική επαφή και κανόνων πτήσης με όργανα

Ένας πιλότος κάθεται σε ένα πιλοτήριο, με το παρμπρίζ γεμάτο γκρι. Δεν υπάρχει ορίζοντας. Η μόνη απόφαση είναι ποιον κανόνα να εμπιστευτείς.

Η απάντηση στο ερώτημα τι σημαίνει IFR και VFR είναι μια επιλογή σε πραγματικό χρόνο μεταξύ του να κοιτάμε έξω από το παράθυρο και του να εμπιστευόμαστε τα όργανα. Οι περισσότερες εξηγήσεις σταματούν στα ελάχιστα καιρικά φαινόμενα. Παραβλέπουν τον τρόπο με τον οποίο ένας πιλότος αποφασίζει ποιοι κανόνες ισχύουν για την αποστολή.

Αυτό το άρθρο αναλύει αυτήν την απόφαση. Θα μάθετε τι απαιτεί κάθε σύνολο κανόνων, πώς αλλάζει ο σχεδιασμός πτήσης και γιατί η ασφαλέστερη επιλογή δεν είναι πάντα η πιο προηγμένη. Η διαφορά δεν είναι ακαδημαϊκή. Ένας πιλότος που πετάει σε ελεγχόμενο εναέριο χώρο χωρίς άδεια IFR παραβιάζει τον νόμο. Οι κανόνες έχουν νομική βαρύτητα που διαμορφώνει κάθε ενημέρωση πριν από την πτήση.

Σημασία IFR και VFR: Η βασική διαφορά

VFR σημαίνει κανόνες οπτικής πτήσης, ο πιλότος πλοηγείται κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. IFR μέσα κανόνες πτήσης με όργανα, ο πιλότος πλοηγείται αποκλειστικά με αναφορά στα όργανα του πιλοτηρίου. Κάθε πτήση λειτουργεί υπό ένα από αυτά τα δύο πλαίσια και η επιλογή μεταξύ τους καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο ένας πιλότος σχεδιάζει, εκτελεί και παρακολουθεί κάθε φάση ενός ταξιδιού.

Η πιο συνηθισμένη παρανόηση είναι ότι πρόκειται για δύο ξεχωριστά είδη πτήσης. Δεν είναι. Μια ενιαία πτήση μπορεί να μεταβεί από VFR σε IFR στον αέρα καθώς αλλάζουν οι καιρικές συνθήκες. Ένας πιλότος που απογειώνεται κάτω από καθαρό ουρανό μπορεί να χρειαστεί να αλλάξει σε κανόνες πτήσης με όργανα όταν σχηματίζονται σύννεφα. Η ικανότητα να κάνει αυτή τη μετάβαση με ασφάλεια είναι αυτό που διαχωρίζει έναν καλά εκπαιδευμένο πιλότο από κάποιον που μπλέκει σε μπελάδες.

Οι ιδιωτικοί πιλότοι ξεκινούν την εκπαίδευσή τους υπό συνθήκες VFR. Μαθαίνουν να πετούν κοιτάζοντας τον ορίζοντα, ακολουθώντας δρόμους και ποτάμια και διατηρώντας το έδαφος σε ορατότητα. Η πιστοποίηση με όργανα έρχεται αργότερα, μια πρόσθετη πιστοποίηση που διδάσκει στους πιλότους να εμπιστεύονται τα όργανά τους αντί για το ένστικτό τους. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι η πιο δύσκολη δεξιότητα που πρέπει να χτιστεί. Το εσωτερικό αυτί λέει στο σώμα ένα πράγμα, ενώ ο δείκτης στάσης λέει την αλήθεια. Οι πιλότοι που κατακτούν αυτή την αποσύνδεση μπορούν να πετάξουν μέσα από συνθήκες που καθηλώνουν όλους τους άλλους.

Η πραγματική διάκριση δεν αφορά το πιλοτήριο. Αφορά τη σχέση του πιλότου με την αβεβαιότητα. Το VFR λειτουργεί όταν ο κόσμος είναι ορατός και προβλέψιμος. Το IFR λειτουργεί όταν ο κόσμος εξαφανίζεται και απομένουν μόνο τα όργανα. Κατανόηση Σημασία IFR και VFR σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζετε ποιο πλαίσιο ταιριάζει στις συνθήκες και να έχετε την εκπαίδευση για να εκτελέσετε οποιοδήποτε από αυτά.

Η μετάβαση μεταξύ VFR και IFR δεν είναι μια εναλλαγή. Είναι ένα δέντρο αποφάσεων που ξεκινά πριν τεθεί σε λειτουργία ο κινητήρας. Ένας πιλότος που υποβάλλει ένα σχέδιο πτήσης IFR από την αρχή έχει ήδη αποφασίσει ότι ο καιρός μπορεί να επιδεινωθεί και αυτή η απόφαση διαμορφώνει τον σχεδιασμό καυσίμων, τα εναλλακτικά αεροδρόμια και τις διαδρομές έκτακτης ανάγκης από την αρχή.

Όταν οι πιλότοι βασίζονται μόνο σε οπτικά σήματα

Η πτήση VFR είναι η πιο αγνή μορφή αεροπορίας, αλλά και η πιο περιορισμένη. Ένας πιλότος διατηρεί τα φτερά σε ύψος ταιριάζοντάς τα με τον ορίζοντα, πλοηγείται εντοπίζοντας έναν υδατόπυργο ή έναν κόμβο αυτοκινητοδρόμου και κρίνει την απόσταση με βάση την ταχύτητα κίνησης του εδάφους. Αυτή η απλότητα είναι ο λόγος που κάθε πιλότος μαθαίνει πρώτα VFR. Διδάσκει τη βασική δεξιότητα: να διατηρείς ένα αεροσκάφος υπό έλεγχο, ενώ παράλληλα λαμβάνεις συνεχείς αποφάσεις για το πού να πάει και τι να αποφύγεις.

Η ελευθερία του VFR είναι πραγματική. Ένας πιλότος μπορεί να απογειωθεί από μια μικρή λωρίδα χόρτου, να σκαρφαλώσει μέσα από ένα κενό στα σύννεφα και να προσγειωθεί σε ένα αεροδρόμιο χωρίς πύργο ελέγχου ή δημοσιευμένη προσέγγιση με όργανα. Δεν χρειάζεται να κατατεθεί σχέδιο πτήσης. Δεν χρειάζεται να αναγνωστεί η άδεια. Ο πιλότος έχει την ευθύνη της απόφασης σχετικά με τη διαδρομή, το υψόμετρο και τον προορισμό. Αυτή η αυτονομία είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί πιλότοι αντιστέκονται στη μετάβαση σε πτήση με όργανα για χρόνια.

Αλλά οι περιορισμοί είναι απόλυτοι. Το VFR απαιτεί συγκεκριμένα ελάχιστα καιρικά φαινόμενα για ορατότητα και απομάκρυνση νεφών, τα οποία επιβάλλονται από το Οπτικοί κανόνες πτήσηςΌταν η ομίχλη πυκνώνει ή το κατάστρωμα νεφών πέφτει, αυτές οι επιλογές εξαφανίζονται. Ένας πιλότος που σχεδίαζε μια πτήση cross-country 90 λεπτών μπορεί να βρεθεί 20 μίλια από τον προορισμό χωρίς δρόμο προς τα εμπρός και με ένα όριο που επιδεινώνεται γρήγορα. Η μόνη νόμιμη κίνηση είναι να γυρίσει πίσω ή να προσγειωθεί αλλού.

Ο εναέριος χώρος προσθέτει έναν ακόμη περιορισμό. Ο εναέριος χώρος κατηγορίας Β και κατηγορίας Γ γύρω από τα μεγάλα αεροδρόμια απαιτεί συγκεκριμένη επικοινωνία και εξοπλισμό που δεν διαθέτουν πολλά αεροσκάφη που εκτελούν μόνο πτήσεις VFR. Ένας πιλότος που πετάει VFR κοντά στο Σικάγο ή το Λος Άντζελες πρέπει να πλοηγηθεί σε αυτά τα ράφια ελεγχόμενου εναέριου χώρου, προσθέτοντας μίλια και πολυπλοκότητα. Η ελευθερία του VFR λειτουργεί μέσα σε ένα πλαίσιο που ορίζεται από τον καιρό, τον εναέριο χώρο και την ικανότητα του πιλότου να εντοπίζει κινδύνους πριν αυτοί γίνουν προβλήματα.

Αυτό το κουτί είναι το σημείο όπου βασιλεύει η ένταση. Κάθε πιλότος VFR τελικά αντιμετωπίζει μια στιγμή όπου τα οπτικά σημάδια στα οποία εμπιστευόταν αρχίζουν να εξαφανίζονται και η μόνη ασφαλής απόφαση είναι αυτή που δεν ήθελε να πάρει.

Όταν τα όργανα καταλαμβάνουν το πιλοτήριο

Η έννοια των IFR και VFR μετατοπίζεται από μια κανονιστική διάκριση σε έναν μηχανισμό επιβίωσης όταν το παρμπρίζ γίνεται γκρι. Ένας πιλότος που εκπαιδεύτηκε για μήνες να εμπιστεύεται τον ορίζοντα πρέπει ξαφνικά πλοήγηση χωρίς οπτικά στοιχεία και εμπιστευτείτε αντ' αυτού μια ομάδα καντράν.

Οι συνθήκες που επιβάλλουν την αλλαγή

Τα σύννεφα, η ομίχλη, η βροχή και η θολότητα αφαιρούν όλα τα οπτικά στοιχεία από τα οποία εξαρτάται ένας πιλότος VFR. Η νυχτερινή πτήση πάνω από μη φωτισμένο έδαφος μπορεί επίσης να δημιουργήσει συνθήκες όπου ο ορίζοντας εξαφανίζεται εντελώς. Αυτά είναι τα περιβάλλοντα όπου η πτήση IFR καθίσταται υποχρεωτική.

Τι σημαίνουν στην πραγματικότητα οι μετεωρολογικές συνθήκες οργάνων;

Το IMC είναι ο τεχνικός όρος για τον καιρό κάτω από τα ελάχιστα VFR. Δεν είναι ένας μόνο τύπος καιρού, αλλά οποιαδήποτε συνθήκη όπου ο πιλότος δεν μπορεί να δει αρκετά για να διατηρήσει ασφαλή πτήση κοιτάζοντας προς τα έξω. Η μετάβαση από VFR σε IMC μπορεί να συμβεί σε δευτερόλεπτα όταν πετάτε σε ένα στρώμα νεφών.

Η νοητική μετατόπιση από τα μάτια στα όργανα

Η πτήση με IFR απαιτεί πλήρη αναδιαμόρφωση του τρόπου με τον οποίο ένας πιλότος επεξεργάζεται τις πληροφορίες. Το εσωτερικό αυτί βρίσκεται κατά τη διάρκεια των στροφών και των αναβάσεων, επομένως ο πιλότος πρέπει να παρακάμψει τη φυσική αίσθηση και να πιστέψει αυτό που δείχνει ο δείκτης στάσης. Αυτή η δεξιότητα είναι που χτίστηκε μέσω ειδικής εκπαίδευσης και συνεχής εξάσκηση.

Ο Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας αναλαμβάνει τον έλεγχο

Μια πτήση IFR εκτελείται υπό αυστηρή άδεια ATC από την απογείωση έως την προσγείωση. Ο πιλότος δεν μπορεί να παρεκκλίνει από την καθορισμένη κατεύθυνση, το υψόμετρο ή τη διαδρομή χωρίς άδεια. Αυτό αφαιρεί την ελευθερία της πτήσης VFR, αλλά προσθέτει διαχωρισμό από την υπόλοιπη κυκλοφορία και εγγυημένη δρομολόγηση μέσω του πολυσύχναστου εναέριου χώρου.

Το εμπόδιο πιστοποίησης

Οι ιδιωτικοί πιλότοι αποκτούν πρώτα ένα πιστοποιητικό μόνο για πτήσεις VFR και στη συνέχεια επιδιώκουν να αποκτήσουν ικανότητα οργάνων μέσω πρόσθετων ωρών πτήσης, εκπαίδευσης εδάφους και ελέγχου πτήσης. Η ικανότητα οργάνων δεν είναι προαιρετική για όσους πετάνε εμπορικά, είναι το πρότυπο που διαχωρίζει τις πτήσεις αναψυχής από τις επαγγελματικές πτήσεις.

Πώς διαφέρει ο σχεδιασμός πτήσης μεταξύ VFR και IFR

Ο σχεδιασμός πτήσης αποκαλύπτει την πραγματική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο συνόλων κανόνων. Ένας πιλότος VFR σχεδιάζει με βάση αυτό που μπορεί να δει. Ένας πιλότος IFR σχεδιάζει με βάση αυτό που δεν μπορεί να δει. Ολόκληρη η διαδικασία αλλάζει, από την επιλογή διαδρομής έως τους υπολογισμούς καυσίμων και τον τρόπο που ένας πιλότος σκέφτεται τη χειρότερη περίπτωση.

Ο σχεδιασμός VFR ξεκινά με έναν χάρτη και μια ενημέρωση για τον καιρό. Ο πιλότος εντοπίζει οπτικά σημεία ελέγχου: μια λίμνη σε σχήμα μπότας, έναν κόμβο αυτοκινητοδρόμου, έναν πύργο ραδιοφώνου με κόκκινο φανάρι. Η διαδρομή ακολουθεί αυτά τα ορόσημα, παραμένοντας μακριά από περιορισμένο εναέριο χώρο και ελεγχόμενες ζώνες. Η αποφυγή των καιρικών συνθηκών είναι η κυρίαρχη ανησυχία. Ένας πιλότος VFR αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο σχεδιασμού ρωτώντας αν ο ουρανός θα είναι αρκετά καθαρός για να πετάξει καθόλου.

Ο σχεδιασμός IFR είναι ένας εντελώς διαφορετικός κλάδος. Ο πιλότος υποβάλλει σχέδιο πτήσης με τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας πριν από την απογείωση. Η διαδρομή ακολουθεί δημοσιευμένες αεροπορικές οδούς και προσεγγίσεις με όργανα, όχι οπτικά ορόσημα. Ο σχεδιασμός καυσίμων περιλαμβάνει αποθέματα για ένα εναλλακτικό αεροδρόμιο, επειδή ο προορισμός ενδέχεται να είναι κάτω από τα ελάχιστα όρια. Ο πιλότος IFR προβλέπει την πιθανότητα να μην πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη προσγείωση. Κάθε απόφαση αποτελεί και ένα εφεδρικό αντίγραφο.

Το VFR κερδίζει λόγω της απλότητας και του χαμηλού κόστους. Ένας πιλότος μπορεί να σχεδιάσει μια πτήση VFR σε απόσταση αναπνοής από τη χώρα σε λίγα λεπτά με έναν τομικό χάρτη και μια εφαρμογή καιρού. Το IFR κερδίζει λόγω της αξιοπιστίας και της προβλεψιμότητας. Ο πιλότος γνωρίζει ακριβώς ποια διαδρομή θα ορίσει ο ATC και ποια προσέγγιση θα πετάξει. Η ανταλλαγή είναι σαφής: ελευθερία για τη δομή, απλότητα για τη βεβαιότητα.

Η επιλογή μεταξύ αυτών των δύο μεθόδων σχεδιασμού εξαρτάται από την αποστολή. Μια πτήση περιήγησης σε γνώριμο έδαφος είναι μια εργασία VFR. Μια επαγγελματική πτήση σε μια πόλη γνωστή για τα χαμηλά σύννεφα απαιτεί IFR. Ο πιλότος που επιλέγει το λάθος πλαίσιο για το λάθος ταξίδι καταλήγει να καθηλωθεί στο έδαφος ή σε χειρότερη κατάσταση.

Γιατί ορισμένοι πιλότοι προτιμούν τις πτήσεις IFR αντί για τις πτήσεις VFR

Η προτίμηση για IFR έναντι VFR δεν έχει να κάνει με το επίπεδο δεξιοτήτων. Αφορά το είδος της πτήσης που θέλει να κάνει ένας πιλότος. Για όσους πετούν για μεταφορά και όχι για αναψυχή, το IFR αφαιρεί τη μεγαλύτερη μεταβλητή από κάθε ταξίδι: τον καιρό.

Ένας πιλότος VFR ξυπνάει, ελέγχει την πρόγνωση και είτε πετάει είτε όχι. Ένας πιλότος IFR ξυπνάει, ελέγχει την πρόγνωση και σχεδιάζει μια διαδρομή μέσα από αυτήν. Αυτή η διαφορά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι πιλότοι προσεγγίζουν ολόκληρη την επιχείρηση. Οι πτήσεις που θα ακυρώνονταν υπό VFR γίνονται ρουτίνα υπό IFR, κάτι που έχει σημασία για όποιον χρειάζεται να βρίσκεται κάπου σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Πέρα από τις καιρικές συνθήκες, η πτήση με όργανα (IFR) παρέχει ένα δομικό πλεονέκτημα που δεν μπορεί να αντισταθμίσει η πτήση VFR. Διαχωρισμός ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας είναι αυτόματη υπό IFR. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας έχουν την ευθύνη διαχωρισμού. Ένας πιλότος VFR πρέπει να βλέπει και να αποφεύγει την άλλη κυκλοφορία, σαρώνοντας συνεχώς τον ουρανό ενώ διαχειρίζεται την πλοήγηση και την επικοινωνία. Αυτό το νοητικό φορτίο είναι πραγματικό και συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης πτήσης.

Οι εμπορικές δραστηριότητες αφαιρούν εντελώς την επιλογή. Οι πιλότοι αερογραμμών, οι χειριστές τσάρτερ και οποιοσδήποτε πετάει για ενοικίαση πρέπει να κατέχει ικανότητα οργάνων. Η προτίμηση για πτήση με όργανα δεν αποτελεί καθόλου προτίμηση σε αυτά τα πλαίσια. Είναι η μόνη νόμιμη επιλογή. Αλλά ακόμη και μεταξύ των ιδιωτικών πιλότων που θα μπορούσαν να πετάξουν με οποιονδήποτε τρόπο, πολλοί επιλέγουν την πτήση με όργανα μόλις βιώσουν την προβλεψιμότητά της.

Το εμπόριο είναι πραγματικό. Η πτήση με όργανα απαιτεί συνεχή σάρωση οργάνων, συνεχή ασύρματη επικοινωνία και αυστηρή τήρηση των αδειών. Δεν υπάρχει αυθόρμητη απόκλιση για να πετάξετε πάνω από ένα ποτάμι ή να κάνετε κύκλο γύρω από ένα ορόσημο. Η ελευθερία της πτήσης με όργανα είναι πραγματική ελευθερία. Αλλά για τους πιλότους που πετούν για να φτάσουν, όχι για να περιπλανηθούν, αυτή η ελευθερία αξίζει λιγότερο από την εγγύηση της διέλευσης.

Η εσφαλμένη αντίληψη ότι το IFR είναι πάντα ασφαλέστερο

Πολλοί πιλότοι υποθέτουν ότι οι κανόνες πτήσης με όργανα είναι ασφαλέστεροι. Αυτό αγνοεί την πιο επικίνδυνη μεταβλητή: τον πιλότο. Η ασφάλεια έγκειται στον συνδυασμό μεταξύ της επάρκειας του πιλότου και των συνθηκών.

Η παγίδα επάρκειας στην πτήση με όργανα

Η επάρκεια στις πτήσεις IFR διαβρώνεται πιο γρήγορα από ό,τι παραδέχονται οι περισσότεροι. Ένας πιλότος που πετάει με όργανα δύο φορές το μήνα διατηρεί μια αξιόπιστη σάρωση. Ένας πιλότος που πετάει με όργανα δύο φορές το χρόνο αποτελεί μειονέκτημα. Ο πιλότος μπορεί να μην επεξεργάζεται τα σωστά δεδομένα αρκετά γρήγορα.

Όπου η πτήση VFR γίνεται η ασφαλέστερη επιλογή

Οι πιλότοι VFR σε καλό καιρό βλέπουν το έδαφος, την κυκλοφορία και τον εξελισσόμενο καιρό πριν γίνουν πρόβλημα. Αυτή η επίγνωση επιτρέπει τη λήψη έγκαιρων αποφάσεων. Ένας πιλότος VFR μπορεί να στρίψει πριν εισέλθει σε ένα cloud. Ένας πιλότος IFR πρέπει να βρίσκεται ήδη στο cloud.

Η Απόφαση που Καθορίζει το Αποτέλεσμα

Ο ασφαλέστερος πιλότος αξιολογεί με ακρίβεια τα όριά του σε σχέση με τις συνθήκες. Ένας πιλότος VFR που ακυρώνει την απογείωση λόγω διάσπαρτων νεφών είναι ασφαλέστερος από έναν πιλότο IFR που απογειώνεται σε γνωστό πάγο. Η βαθμολογία μεταθέτει τον κίνδυνο, δεν τον εξαλείφει.

Διαδρομές Εκπαίδευσης: Από την Πιστοποίηση VFR στην Πιστοποίηση IFR

Η κατανόηση της έννοιας των IFR και VFR είναι ελλιπής χωρίς να γνωρίζουμε πώς εκπαιδεύονται οι πιλότοι. Κάθε πιλότος ξεκινά με εκπαίδευση VFR και στη συνέχεια κάποιοι αποκτούν ικανότητα πτήσης με όργανα, ξεκλειδώνοντας την πτήση IFR. Η εξέλιξη δεν είναι προαιρετική για τις εμπορικές πτήσεις, είναι η πύλη εισόδου.

• Πρώτα η εκπαίδευση VFR. Το πιστοποιητικό ιδιωτικού πιλότου βασίζεται εξ ολοκλήρου στην οπτική πτήση. Οι μαθητές μαθαίνουν να διατηρούν τα φτερά τους σε επίπεδο επίπεδο παρατηρώντας τον ορίζοντα, να πλοηγούνται εντοπίζοντας ορόσημα και να κρίνουν την απόσταση με βάση την ταχύτητα εδάφους. Αυτή η βάση διδάσκει πρώτες δεξιότητες χειρισμού του πηδαλίου και του πηδαλίου πριν από την προσθήκη οργάνων.
• Απαιτήσεις ικανότητας πτήσης με όργανα. Μετά την απόκτηση ενός ιδιωτικού πιστοποιητικού, οι πιλότοι επιδιώκουν να αποκτήσουν ικανότητα πτήσης με όργανα. Η εκπαίδευση απαιτεί γραπτή εξέταση, έλεγχο πτήσης και ελάχιστες ώρες πτήσης σε πραγματικές ή προσομοιωμένες συνθήκες πτήσης με όργανα. Η προσοχή μετατοπίζεται από το να κοιτάς έξω στη σάρωση του πίνακα οργάνων.
• Πτήση με όργανα στάσης. Η εκπαίδευση IFR διδάσκει στους πιλότους να ελέγχουν το αεροσκάφος χρησιμοποιώντας μόνο τον δείκτη στάσης, το υψόμετρο και τον δείκτη κατεύθυνσης. Το σώμα θα πει στον πιλότο ότι το αεροπλάνο στρίβει ενώ δεν στρίβει. Τα όργανα πρέπει να υπερισχύουν αυτού του ενστίκτου κάθε φορά.
• Πλοήγηση και προσεγγίσεις. Οι πιλότοι μαθαίνουν να πετούν προσεγγίσεις με όργανα, διαδρομές ακριβείας που καθοδηγούν το αεροσκάφος σε έναν διάδρομο χωρίς οπτική αναφορά. Οι προσεγγίσεις VOR, ILS και GPS απαιτούν διαφορετικές διαδικασίες. Η εκπαίδευση καλύπτει τον τρόπο ενημέρωσης, πτήσης και αστοχίας σε κάθε μία από αυτές.
• Εμπορικές και αεροπορικές απαιτήσεις. Κάθε πιλότος που πετάει για ενοικίαση πρέπει να διαθέτει ικανότητα πτήσης με όργανα. Οι εμπορικοί αερομεταφορείς δεν μπορούν να βασίζονται στον καλό καιρό για πτήση εξ όψεως (VFR). Η ικανότητα πτήσης με όργανα είναι η βασική τιμή για οποιονδήποτε πληρώνεται για να πετάει.
• Επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση. Η ικανότητα πτήσης με όργανα πρέπει να διατηρείται ενημερωμένη. Οι πιλότοι πρέπει να καταγράφουν έξι προσεγγίσεις με όργανα, διαδικασίες κράτησης και μαθήματα αναχαίτισης και παρακολούθησης κάθε έξι μήνες. Χωρίς αυτό, η ικανότητα παύει να ισχύει και ο πιλότος επιστρέφει σε δικαιώματα μόνο για πτήση VFR.

Η εκπαιδευτική διαδρομή αποκαλύπτει μια αλήθεια: οι καλύτεροι πιλότοι μπορούν να εναλλάσσονται μεταξύ πτήσης με όραση και πτήσης με όργανα ανάλογα με τις συνθήκες. Λήψη αποφάσεων IFR έναντι VFR πρέπει να ασκείται, όχι απλώς να γίνεται κατανοητό. Για όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά εκπαίδευση πιλότων, η ικανότητα πτήσης με όργανα είναι όταν η πτήση σταματά να είναι χόμπι και γίνεται επάγγελμα.

Κατακτώντας την Επιλογή μεταξύ Πτήσης με Όργανα και Πτήσης με Οπτική Άποψη

Η κατανόηση της έννοιας των IFR και VFR δεν είναι μια άσκηση γνώσεων. Είναι η διαφορά μεταξύ ενός πιλότου που αντιδρά στις συνθήκες και ενός που τις προβλέπει.

Η απόφαση στο πιλοτήριο μεταξύ των κανόνων οπτικής και ενόργανης απεικόνισης λαμβάνεται πριν από την εκκίνηση του κινητήρα. Ένας πιλότος που περιμένει μέχρι να πλησιάσουν τα σύννεφα έχει ήδη κάνει τη λάθος επιλογή. Οι πιο έξυπνοι πιλότοι σχεδιάζουν και τα δύο αποτελέσματα. Ενημερώνουν για την αναχώρηση, τη διαδρομή και την εναλλακτική διαδρομή πριν από την πρώτη κλήση μέσω ασυρμάτου.

Πέρα από τους ορισμούς. Πετάξτε και με τους δύο κανόνες μέχρι η μετάβαση να γίνει ενστικτώδης. Ο στόχος δεν είναι να επιλέξετε έναν αγαπημένο. Ο στόχος είναι να είστε ο πιλότος που μπορεί να πετάξει σε οποιαδήποτε αποστολή του επιτρέπει ο καιρός.