چگونه یک خلبان حرفه‌ای شویم: راهنمای کامل شغلی

دو سال آموزش و صد هزار دلار می‌تواند به خاطر اینکه کسی مدرسه پرواز اشتباهی را به جای هواپیمای اشتباه انتخاب کرده، از بین برود. اکثر خلبانان مشتاق، وسواس زیادی روی این دارند که با کدام هواپیما پرواز خواهند کرد و هرگز به تصمیمات استراتژیکی که در واقع تعیین می‌کند که آیا آنها به خطوط هوایی می‌رسند یا خیر، فکر نمی‌کنند. مسیر تبدیل شدن به یک خلبان حرفه‌ای، یک گواهینامه واحد نیست. بلکه مجموعه‌ای از انتخاب‌هاست که هر کدام به دیگری تبدیل می‌شوند.

این مقاله نقشه راه کامل را شرح می‌دهد: توالی آموزش، مرحله زمان‌بندی و تصمیمات مربوط به مسیر که خلبانانی را که ظرف دو سال استخدام می‌شوند از خلبانانی که پنج سال منتظر می‌مانند، متمایز می‌کند. چارچوب مناسب از هواپیمای مناسب مهم‌تر است. در پایان، شما دقیقاً می‌دانید که در کجا ایستاده‌اید و در مرحله بعد چه باید بکنید.

مسیر واقعی برای رسیدن به شغل خلبانی حرفه‌ای

بیشتر مردم به این حرفه به عنوان یک کوه واحد برای صعود نگاه می‌کنند. راه هوشمندانه‌تر این است که آن را به عنوان دنباله‌ای از مراحل مجزا ببینیم که هر کدام هدف، هزینه‌ها و تله‌های خاص خود را دارند.

این مسیر به سه مرحله تقسیم می‌شود: یادگیری پرواز، ایجاد زمان و استخدام. هر کدام استراتژی متفاوتی را می‌طلبد و تصمیمات در مرحله اول تعیین می‌کند که با چه سرعتی در مرحله سوم حرکت خواهید کرد.

گام 1. گواهینامه‌های پایه خود را کسب کنید. این به معنی گواهینامه خلبانی خصوصی، سپس رتبه‌بندی با دستگاه و در نهایت گواهینامه تجاری است. عجله کردن یا از قلم انداختن کارها، خلاهایی در توانایی پرواز شما ایجاد می‌کند که بعداً، معمولاً در طول مصاحبه هواپیمایی یا چک‌راید، آشکار می‌شوند.

گام 2. یک ساختار آموزشی انتخاب کنید که با جدول زمانی و بودجه شما مطابقت داشته باشد. آکادمی‌های سریع‌السیر، توالی آموزش را در یک تلاش متمرکز و تمام‌وقت خلاصه می‌کنند. برنامه‌های دانشگاهی آن را گسترش می‌دهند اما مدرک تحصیلی را اضافه می‌کنند. این انتخاب، همه چیز را در مراحل بعدی، از جمله نحوه ارزیابی درخواست شما توسط خطوط هوایی، شکل می‌دهد.

گام 3. زمان پرواز را عمداً افزایش می‌دهند، نه تصادفی. خلبانانی که سریع‌ترین زمان را برای رسیدن به خطوط هوایی صرف می‌کنند، زمان‌بندی را به عنوان یک جستجوی شغل در نظر می‌گیرند، نه یک دوره انتظار. آنها به دنبال نقش‌هایی هستند که به آنها در ازای پرواز در حین صرف ساعت‌ها وقت، درآمد می‌دهد، نه اینکه از جیب خود برای زمان اجاره هزینه کنند.

گام 4. قبل از اینکه حداقل‌ها را برآورده کنید، خودتان را برای استخدام آماده کنید. این به معنای ارتباط برقرار کردن با خلبانانی است که از قبل در خطوط هوایی هدف شما کار می‌کنند، دفترچه ثبت سوابق خود را مرتب نگه دارید و مدرسه‌ای را انتخاب کنید که مربی قوی داشته باشد. مدرسه‌ای که مدام مربی‌های استخدامی استخدام می‌کند، شما را در اواسط آموزش سرگردان می‌کند.

گام 5. تفاوت بین آموزش پرواز و آموزش استخدام را درک کنید. اولی شما را خلبان می‌کند. دومی شما را قابل استخدام می‌کند.

برنامه‌هایی مانند برنامه‌های آکادمی پرواز فلوریدا فلایرز این توالی کامل را برای دانشجویان آمریکایی و بین‌المللی ساختار می‌دهند، بنابراین مسیر رسیدن به خلبان خطوط هوایی شود از اولین پرواز تا اولین شغل در خطوط هوایی، منسجم باقی می‌ماند. خلبانانی که این را به عنوان سه مرحله متصل به هم به جای یک هدف طاقت‌فرسا در نظر می‌گیرند، پول کمتری هدر می‌دهند و زودتر به کابین خلبان می‌رسند. این توالی، استراتژی است.

آنچه واقعاً برای تبدیل شدن به یک خلبان حرفه ای لازم است

قبل از اینکه کسی پدال گاز را فشار دهد، همه چیز روی کاغذ اتفاق می‌افتد. الزامات تبدیل شدن به یک خلبان حرفه‌ای کمتر به مهارت خام مربوط می‌شود و بیشتر به برآورده کردن مجموعه‌ای از پیش‌نیازهای سخت بستگی دارد که اکثر متقاضیان را در مراحل اولیه از لیست خارج می‌کند. فهمیدن اینکه واقعاً باید نگران کدام یک از آنها باشید، شما را از هدر دادن پول برای آموزش‌هایی که هرگز نمی‌توانید آنها را تکمیل کنید، نجات می‌دهد.

گواهی پزشکی اول از همه همه چیز را تعیین می‌کند

معاینه پزشکی FAA اولین فیلتر واقعی است و یک امر تشریفاتی نیست. یک پزشک درجه یک نیاز به بینایی قابل اصلاح تا 20/20 با عینک یا لنز دارد، بنابراین بینایی ضعیف به تنهایی شما را زمین‌گیر نمی‌کند.

دلایل متقاضیان، بیماری‌های زمینه‌ای است: مشکلات قلبی، دیابت که نیاز به دارو دارد، یا سابقه برخی از تشخیص‌های سلامت روان. گرفتن مجوز پزشکی قبل از صرف هزینه برای آموزش پرواز، هوشمندانه‌ترین تصمیم مالی در این حرفه است. دانشجویی که پس از اتمام آموزش خلبانی خصوصی متوجه یک شرط رد صلاحیت می‌شود، هم وقت و هم پس‌انداز خود را هدر داده است.

شرایط سنی آن چیزی نیست که اکثر افراد تصور می‌کنند

حداقل سن برای گواهینامه خلبانی خصوصی کمتر از حد انتظار است، اما گواهینامه خلبانی حمل و نقل هوایی آستانه خاص خود را دارد. سوال اصلی در مورد سن واقعی، نه حداقل‌های قانونی، بلکه در مورد مسیر شغلی است.

شرکت‌های هواپیمایی بازنشستگی را در سن مشخصی اجباری می‌کنند، به این معنی که کسی که از چهل سالگی شروع می‌کند، نسبت به کسی که از بیست و پنج سالگی شروع می‌کند، بازه درآمدی کوتاه‌تری دارد. افراد مسن‌تر که شغل خود را تغییر می‌دهند، باید مسیرهای شتاب‌یافته را به برنامه‌های دانشگاهی که جدول زمانی را طولانی‌تر می‌کنند، اولویت دهند.

تحصیلات: مدرک دانشگاهی یا نه

هیچ قانون فدرالی مدرک دانشگاهی را برای داشتن گواهینامه خلبانی حمل و نقل هوایی الزامی نمی‌داند. با این حال، خطوط هوایی اصلی از نظر تاریخی داوطلبانی را که دارای مدرک دانشگاهی هستند ترجیح می‌دهند و شرکت‌های هواپیمایی منطقه‌ای این موضع را تعدیل کرده‌اند.

مدرک چهار ساله از نظر قانونی الزامی نیست، اما همچنان یک عامل تمایز رقابتی در هنگام مقایسه متقاضیان از نظر سایر شرایط یکسان توسط هیئت‌های استخدام است. الزامات خلبان خطوط هوایی چشم‌انداز با چرخه‌های استخدام تغییر می‌کند، بنابراین قبل از انتخاب رشته تحصیلی، انتظارات فعلی را بررسی کنید.

استعداد، فیلتر پنهان است

مهارت پرواز قابل آموزش است. استعدادی که اهمیت دارد، توانایی مدیریت فشرده‌سازی حجم کار، ارتباط رادیویی تحت فشار و تصمیم‌گیری منظم در مواقع بروز مشکل است.

مدارس پرواز این موضوع را در طول چند درس اول ارزیابی می‌کنند، نه از طریق آزمون‌های کتبی. دانش‌آموزانی که در اوایل کار با چندوظیفگی مشکل دارند، به ندرت بدون تمرین آگاهانه پیشرفت می‌کنند. آنهایی که موفق می‌شوند، هر جلسه پرواز را به عنوان تمرینی برای پرواز آزمایشی در نظر می‌گیرند، نه فقط یک ساعت دیگر در دفترچه ثبت پرواز.

فرآیند آموزش پرواز گام به گام

هر گواهینامه‌ای که کسب می‌کنید، کلیدی است که در بعدی را باز می‌کند. توالی مراحل از هر رتبه‌بندی واحدی مهم‌تر است و پشت سر گذاشتن مراحل بعدی سریع‌ترین راه برای هدر دادن پول است. این هسته اصلی ... آموزش خلبانی خطوط هواییو از منطقی پیروی می‌کند که هرگز تغییر نمی‌کند.

گام 1. گواهینامه خلبانی خصوصی خود را کسب کنید. اینجا جایی است که اصول پرواز، از برخاستن تا فرود آمدن را یاد می‌گیرید، و این پایه و اساس همه چیز است که بر اساس آن بنا می‌شود. بدون آن، هیچ یک از آموزش‌های پیشرفته معنایی ندارند.

گام 2. رتبه‌بندی ابزار دقیق خود را اضافه کنید. این به شما می‌آموزد که صرفاً با ارجاع به ابزار دقیق پرواز کنید، که برای پرواز در ابرها یا دید کم غیرقابل مذاکره است. خلبانانی که این مرحله را زود انجام نمی‌دهند، اغلب بعداً به مشکل برمی‌خورند زیرا ایجاد عادت‌ها تحت فشار دشوارتر است.

گام 3. گواهینامه تجاری خود را دریافت کنید. این اولین رتبه‌ای است که در واقع برای پرواز به شما پول می‌دهد و استاندارد دقت بالاتری نسبت به آموزش خصوصی می‌طلبد. آزمون چک راید سخت‌گیرانه است زیرا امتیاز آن واقعی است.

گام 4. رتبه‌بندی چند موتوره را تکمیل کنید. اکثر مشاغل هواپیمایی به آن نیاز دارند، و یادگیری مدیریت نیروی رانش نامتقارن هنگام از کار افتادن یک موتور، مهارتی است که نمی‌توانید آن را جعل کنید. اینجاست که دانشجویان اغلب متوجه می‌شوند که واقعاً چه نوع خلبانی هستند.

گام 5. با گواهینامه ATP کار را تمام کنید. این بالاترین سطح گواهینامه خلبانی است و همان مدرکی است که خطوط هوایی هنگام استخدام به دنبال آن هستند. هر مرحله به مرحله‌ی بعدی می‌پیوندد، و ترتیب آن اختیاری نیست.

برنامه‌هایی مانند دوره خلبانی تجاری سریع در آکادمی پرواز فلوریدا فلایرز، کل این توالی را در یک مسیر متمرکز خلاصه می‌کنند. این ساختار وجود دارد، بنابراین لازم نیست خودتان ترتیب را بفهمید. تکمیل این فرآیند شما را در موقعیتی قرار می‌دهد که بتوانید زمان ایجاد کنید و شروع به کسب درآمد کنید.

چقدر طول می‌کشد تا یک خلبان حرفه‌ای شویم؟

پاسخ صادقانه به این سوال کاملاً به مسیری که انتخاب می‌کنید بستگی دارد، نه به اینکه چقدر به طور طبیعی به پرواز علاقه دارید. مقایسه مسیر سریع آکادمی با مسیر مدرک دانشگاهی نشان می‌دهد که جدول زمانی یک تصمیم استراتژیک است که شما قبل از اولین جلسه خود می‌گیرید. این انتخاب همه چیز را از کل سرمایه‌گذاری شما گرفته تا سرعت در نظر گرفتن شما توسط خطوط هوایی، شکل می‌دهد.

آکادمی‌های سریع، کل دنباله را فشرده می‌کنند خلبان دانشجو به خطوط هوایی به یک تعهد فشرده و تمام وقت. این برنامه‌ها ترم‌ها، دروس اختیاری و تقویم‌های دانشگاهی را حذف می‌کنند و آنها را با یک برنامه متمرکز که هر روز حول پرواز ساخته شده است، جایگزین می‌کنند. نکته منفی این است که شما نمی‌توانید یک شغل جانبی داشته باشید یا به صورت پاره وقت این فرآیند را به راحتی طی کنید، زیرا این حرکت فقط زمانی مؤثر است که شما آموزش را زندگی و نفس بکشید.

برنامه‌های دانشگاهی، گواهینامه‌های یکسانی را در طول یک دوره چهار ساله ارائه می‌دهند که این امر، روند زمانی را به میزان قابل توجهی کند می‌کند. مزیت این روش، مدرک دانشگاهی است که برخی از خطوط هوایی برای آن ارزش قائلند، به علاوه امکان ایجاد زمان از طریق کارآموزی‌های ساختاریافته و باشگاه‌های پرواز در دانشگاه. هزینه فقط سال‌های اضافی نیست، بلکه شهریه علاوه بر هزینه‌های پرواز است که این مسیر را برای همان گواهینامه‌ها گران‌تر می‌کند.

برای خواننده‌ای که هدفش رسیدن به کابین خلبان هواپیما در سریع‌ترین زمان ممکن است، مسیر پرسرعت تقریباً در هر شرایطی برنده است. مسیر دانشگاه فقط برای کسی منطقی است که مدرک را به عنوان یک گزینه شغلی پشتیبان می‌خواهد یا برای منظم ماندن به ساختار یک محیط دانشگاهی نیاز دارد.

جدول زمانی معیاری برای توانایی شما نیست. این بازتابی از سیستمی است که شما برای حرکت در آن انتخاب می‌کنید، و انتخاب سیستم فشرده همان چیزی است که خلبانانی را که در عرض دو سال می‌رسند از آنهایی که در عرض پنج سال می‌رسند، متمایز می‌کند.

افزایش زمان پرواز: مرحله‌ای که اکثر خلبانان اشتباه می‌کنند

گواهینامه‌ها تنها نیمی از ماجرا هستند. نیم دیگر ماجرا، جمع‌آوری ساعات پروازی است که خطوط هوایی قبل از مصاحبه از شما درخواست می‌کنند، و اینجاست که مسیر شغلی متوقف می‌شود.

گام 1. قبل از اینکه گواهی تجاری خود را تکمیل کنید، بین زمان‌سازی با حقوق و بدون حقوق یکی را انتخاب کنید. این انتخاب تعیین می‌کند که آیا شما در حین کسب درآمد، ساعت کاری خود را افزایش می‌دهید یا در حین هدر دادن پس‌اندازتان.

گام 2. آموزش پرواز به یک دلیل پیش‌فرض است. این کار ساعت‌ها را افزایش می‌دهد، اصول اولیه را تقویت می‌کند و یک دفترچه ثبت وقایع ایجاد می‌کند که خطوط هوایی به آن احترام می‌گذارند، زیرا هر ساعت شامل آموزش پرواز به شخص دیگری است.

گام 3. گزینه‌های دیگری را در نظر بگیرید که برای پرواز به شما پول می‌دهند. یدک‌کشی بنر، گشت خطوط لوله و خلبانی چتربازی، همگی زمان می‌سازند، اما هر کدام نوع متفاوتی از تجربه را ایجاد می‌کنند که مصاحبه‌کنندگان هواپیمایی به طور متفاوتی آن را ارزیابی می‌کنند.

گام 4. استراتژی زمان‌بندی را با حرفه‌ی هواپیمایی که واقعاً می‌خواهید، مطابقت دهید. شرکت‌های هواپیمایی منطقه‌ای برای تجربه‌ی آموزشی ارزش قائلند، در حالی که برخی از اپراتورها به دنبال پیشینه‌های عملیاتی متنوعی هستند که کار یدک‌کشی و گشت‌زنی ارائه می‌دهد.

گام 5. در این مرحله از گواهی پزشکی خود محافظت کنید. خلبانانی که در حین افزایش زمان، مدرک پزشکی خود را از دست می‌دهند، متوجه می‌شوند که ساعت کاری دارند اما از نظر قانونی نمی‌توانند از آن برای کار در خطوط هوایی استفاده کنند.

گام 6. به جای اینکه خودتان رتبه‌بندی‌ها را کنار هم بچینید، از یک برنامه‌ی CFI ساختارمند استفاده کنید. برنامه‌ای که آموزش مربی را به درستی ترتیب می‌دهد، شما را زودتر به جایگاه مناسب می‌رساند و اینجاست که ساعت‌ها شروع به افزایش می‌کنند. حرفه خلبانی خطوط هوایی.

خلبانانی که سریع‌ترین زمان را برای استخدام در خطوط هوایی صرف می‌کنند، آن‌هایی نیستند که خام‌ترین استعدادها را دارند. آن‌ها کسانی هستند که زمان‌بندی را به عنوان یک مرحله استراتژیک با یک برنامه خروج روشن، نه یک الگوی بلاتکلیف، در نظر گرفته‌اند. برنامه CFI آکادمی پرواز فلوریدا فلایرز دقیقاً برای این مرحله وجود دارد و خلبانان را از همان روز اول که وارد صندلی مناسب می‌شوند، برای آموزش مؤثر آماده می‌کند.

انتخاب بین برنامه‌های کادت هواپیمایی و آموزش مستقل

دوراهی بعد از کسب گواهینامه‌ها ظاهر می‌شود. یک مسیر به یک برنامه‌ی کارآموزی با تضمین ورود به یک شرکت هواپیمایی بزرگ منتهی می‌شود. مسیر دیگر همه گزینه‌ها را باز نگه می‌دارد و شما را مجبور می‌کند بعداً برای گرفتن صندلی رقابت کنید. تفاوت واقعی، تعهد در مقابل کنترل است.

برنامه‌های کادت مانند برنامه یونایتد اوییت یک نقشه راه به شما می‌دهد. شما آموزش می‌دهید، راهنمایی می‌کنید، به نقاط عطف می‌رسید و شرکت هواپیمایی از قبل موافقت کرده است که با شما مصاحبه کند. این ساختار، عدم قطعیتی را که خلبانان مستقل را آزار می‌دهد، از بین می‌برد. دیگر نیازی به تلاش برای درخواست استخدام در حین افزایش ساعات کاری نیست. نیازی به نگرانی در مورد باز بودن درهای استخدام وقتی که بالاخره به حداقل‌ها برسید، نیست.

هزینه این قطعیت، انعطاف‌پذیری است. برنامه‌های کادت شما را به یک شرکت هواپیمایی، یک خط آموزشی و یک مجموعه انتظارات محدود می‌کند. اگر استخدام شرکت هواپیمایی کند شود، جدول زمانی شما نیز با آن کند می‌شود. همچنین شما این امکان را دارید که دفترچه ثبت نام خود را به هر شرکت هواپیمایی که در سالی که واجد شرایط می‌شوید، بیشترین استخدام را داشته باشد، واگذار کنید. این تعهد دو طرفه است.

آموزش مستقل هر دری را باز نگه می‌دارد. شما می‌توانید همزمان برای شرکت‌های هواپیمایی منطقه‌ای، شرکت‌های بزرگ، اپراتورهای بار و بخش‌های پرواز شرکتی درخواست دهید. نکته این است که شما بار کامل زمان‌بندی را به دوش می‌کشید. شما باید پنجره‌های استخدام را رصد کنید، بی‌وقفه شبکه‌سازی کنید و خود را برای خلبانانی که ارجاع می‌دهند، قابل مشاهده کنید.

برای خلبانی که می‌خواهد مستقیماً به یک شرکت هواپیمایی خاص متصل شود، مسیر کارآموزی ترجیح داده می‌شود. برای هر کسی که برای اختیاری بودن ارزش قائل است و مایل است بازاریابی شغلی خود را مدیریت کند، آموزش مستقل نتایج بهتری به همراه دارد. قبل از امضای هر قراردادی، بدانید که چه خلق و خویی دارید.

راه میانه هم وجود دارد، و خلبانان کمی آن را در نظر می‌گیرند. مستقل شروع کنید، ساعات کاری‌تان را افزایش دهید، و فقط زمانی برای برنامه‌های کارآموزی درخواست دهید که چرخه استخدام به نفع شرکت هواپیمایی هدف شما باشد. زمان‌بندی مهم‌تر از اعتبار برنامه است. بهترین تصمیم، تصمیمی است که از موضع قدرت گرفته شود، نه از موضع استیصال.

آنچه اکثر راهنماها در مورد تبدیل شدن به یک خلبان حرفه‌ای از دست می‌دهند

متغیر آرام در این حرفه، مهارت کنترل و هدایت نیست. بلکه شبکه‌ای است که شما قبل از نشستن روی صندلی سمت چپ هواپیما ایجاد می‌کنید.

توانایی اولیه در پرواز، شما را در آزمون‌های خلبانی موفق می‌کند. روابط، شما را استخدام می‌کند. خلبانانی که سریع‌ترین زمان ممکن را در خطوط هوایی می‌یابند، کسانی هستند که با هر مربی، دیسپچر و دانشجوی دیگر به عنوان یک مرجع آینده رفتار می‌کنند، نه یک آشنای موقت. یک توصیه‌نامه قوی از یک CFI معتبر، در مصاحبه، وزن بیشتری نسبت به یک فرود بی‌نقص دارد.

بورسیه‌ها یکی دیگر از اهرم‌های پنهانی هستند که اکثر راهنماها کاملاً نادیده می‌گیرند. سازمان‌هایی مانند نود و نه‌ها و EAA آموزش جدی پرواز را تأمین مالی می‌کنند برای دانشجویانی که وقت می‌گذارند و درخواست می‌دهند. این جوایز فقط هزینه‌ها را کاهش نمی‌دهند، بلکه نام شما را در مقابل افرادی که در هیئت‌های استخدام و کمیته‌های مشاوره حضور دارند، قرار می‌دهند.

انتخاب مدرسه پرواز بیش از نوع هواپیما اهمیت دارد، و فرهنگ نگهداری، گویای همه چیز است. مدرسه‌ای با آشیانه پر از هواپیماهای زمین‌گیر، آموزش شما را ماه‌ها متوقف می‌کند. حفظ مربی نیز به همان اندازه اهمیت دارد. وجود مربیان CFI به این معنی است که شما ساعت‌ها وقت خود را صرف اثبات مجدد خود به معلمان جدید خواهید کرد، به جای اینکه به سمت گواهینامه بعدی خود حرکت کنید. برنامه‌هایی مانند آکادمی پرواز فلوریدا فلایرز، مربیان را به اندازه کافی نگه می‌دارند که دانش‌آموزان از خلبانی خصوصی تا تجاری با همان مربی پرواز کنند.

قبل از اینکه در مورد ناوگان سوال کنید، در مورد برنامه تعمیر و نگهداری مدرسه و مدت زمان حضور مربی سوال کنید. این پاسخ‌ها جدول زمانی شما را بهتر از هر بروشوری پیش‌بینی می‌کنند. حقوق خلبان اینکه بعداً درآمد کسب خواهید کرد، بستگی به گذراندن دوره‌های آموزشی بدون آن تأخیرها دارد.

بخوانید که چگونه سایر خلبانان مشتاق دقیقاً همین تصمیمات را اتخاذ کردند از کجا شروع کنمالگوها ثابت هستند. افرادی که موفق می‌شوند، این را به عنوان یک کسب و کار ارتباطی با یک سرگرمی پرواز مرتبط می‌دانند.

قدم بعدی شما به سمت کابین خلبان

مسیر استراتژیک برای تبدیل شدن به یک خلبان حرفه‌ای اکنون واضح است و مزیت آن متعلق به کسانی است که آن را به عنوان دنباله ای از تصمیمات آگاهانه به جای یک سری درس در نظر می‌گیرند. خواننده اکنون تفاوت بین آموزش و یک برنامه شغلی، بین ساعات ثبت نام و ایجاد یک پروفایل قابل استخدام را می‌بیند.

هر ماهی که بدون یک نقشه راه ساختارمند سپری شود، به منزله از دست دادن یک ماه سابقه کاری برای کسی است که زودتر متعهد شده است. خطوط هوایی اکنون در حال استخدام هستند و شکاف بین خلبانی که برنامه‌ریزی کرده و خلبانی که از مسیر منحرف شده است، نه فقط در دفترچه ثبت سوابق، بلکه در اتاق مصاحبه نیز خود را نشان می‌دهد.

این هفته در مورد مدارس پرواز تحقیق کنید و یک پرواز اکتشافی برنامه‌ریزی کنید. با یک مشاور پذیرش در مورد ... صحبت کنید. airline pilot requirements که به شرایط شما مربوط می‌شود. آکادمی پرواز فلوریدا فلایرز این مسیر را برای دانشجویان آمریکایی و بین‌المللی ایجاد می‌کند، بنابراین تنها سوال باقی مانده این است که آیا ورود بعدی به دفترچه ثبت نام امسال اتفاق می‌افتد یا سال آینده.